Književno veče Dina Burdžovića u Gusinju: Poezija koja pamti, svjedoči i ne pristaje na ravnodušnost
Književno veče posvećeno stvaralaštvu Saladina Dina Burdžovića, pjesnika i proznog pisca čiji književni put traje više od tri i po decenije, održano je sinoć u JU Centar za kulturu Gusinje.
U fokusu večeri bile su tri Burdžovićeve pjesničke zbirke – Rifat, Osmijeh Jasmine Ahmetspahić i El Fatiha za legitimni vojni cilj, kroz koje je publici predstavljen njegov prepoznatljiv književni izraz, obilježen iskustvom zavičaja i emigracije, sjećanjem, istorijom i snažnim humanističkim angažmanom.
Burdžović gotovo tri decenije živi u Njemačkoj, ali je tokom večeri istaknuto da fizička udaljenost nije značila i udaljavanje od njegovog kulturnog i moralnog horizonta. Naprotiv, iskustvo emigracije oblikovalo je književnu perspektivu koja lokalne teme povezuje sa univerzalnim pitanjima savremenog čovjeka.
Tri zbirke kao jedinstven književni luk
Govoreći o zbirkama Rifat, Osmijeh Jasmine Ahmetspahić i El Fatiha za legitimni vojni cilj, učesnici večeri ocijenili su da one, posmatrane zajedno, grade svojevrstan književni luk i predstavljaju angažovanu poeziju koja se suprotstavlja istorijskom revizionizmu, relativizaciji zločina i ravnodušnosti.
Burdžovićeva poezija, kako je istaknuto, ne insistira na tome da se čitalac saglasi sa svakim njenim stavom, već od njega zahtijeva nešto važnije – da ne ostane ravnodušan.
Njegov pjesnički glas opisan je kao glas koji pamti, pita, svjedoči i polemiše, dok se kroz teme sjećanja, ljubavi, gubitka, zavičaja, istorije i svakodnevice provlači pitanje ljudske i društvene odgovornosti.
Od Basare i Divjaka do brojnih književnika i kritičara
O Burdžovićevom stvaralaštvu tokom godina pisali su brojni književnici, kritičari i umjetnici iz regiona, među kojima Zuvdija Hodžić, Vida Ognjenović, Miljenko Jergović, Stevan Tontić, Andrej Nikolaidis, Vidosav Stevanović, Petar Arbutina, Bogić Rakočević, Kemal Musić i drugi.
Svetislav Basara je, govoreći o zbirci El Fatiha za legitimni vojni cilj, Burdžovića opisao kao „pesnika dosledne skeptičnosti i vitalne nade“, čije pjesme govore o tragovima čovjeka i nečovjeka u vremenu, pamćenju i moralnim izazovima rata.
Posebna pažnja posvećena je i zbirci Osmijeh Jasmine Ahmetspahić, u kojoj se Burdžović suočava sa ratovima, progonima, mržnjom, licemjerjem i nasiljem, ali, kako je ocijenjeno, uprkos svemu ne odustaje od čovjeka, ljubavi, saosjećanja i istine.
Pjesnikinja Tanja Mulavdić tu poeziju opisala je kao „brutalnu a nježnu, ciničnu a ljekovitu“, dok je Petar Matović u njenom junaku prepoznao savremenog emigranta koji prolazi prostorima obilježenim stradanjem i iznova postavlja pitanje odgovornosti svijeta.
O poemi Rifat svojevremeno je pisao i general Jovan Divjak, opisujući je kao potresnu sagu o mladom čovjeku kojem su ideali sloboda i ljubav prema drugome.
Književni put između Crne Gore i Njemačke
Dugogodišnje Burdžovićevo stvaralaštvo prati i veliki broj nagrada i priznanja, među kojima su priznanja „Ratkovićeve večeri poezije“, „Zlatni pjesnički prsten“, „Pjesnička riječ na izvoru Pive“, „Isak Samokovlija“, „Šumadijske metafore“, „Ivo Andrić“, „Ćamil Sijarić“, „Risto Ratković“, „Zaim Azemović“, nagrade „Ismet Rebronja“ i „Husein Bašić“, kao i „Zavičajne staze“.
Na književnoj večeri učestvovali su Atvija Kerović, direktor izdavačke kuće „Almanah“, u kojoj su objavljene predstavljene knjige, i profesorica književnosti Senada Đešević.
Publici se obratio i Burdžović, govoreći o nastanku svojih knjiga i detaljima koji su obilježili njegov stvaralački proces. Program je moderirala Zina Muljković, dok je domaćin večeri bio Centar za kulturu Gusinje, na čijem je čelu Rusmin Laličić.
Veče je zaokružilo priču o Burdžovićevom književnom putu između Bijelog Polja i Offenbacha, Crne Gore i Njemačke, zavičaja i emigracije, prošlosti i sadašnjosti.
Uz književne osvrte i razgovor o njegovom opusu, publika je imala priliku da čuje i stihove – neposredni glas pjesnika koji već više od tri i po decenije kroz književnost pamti, propituje i svjedoči.
