Tomašević: Neophodno je da postoje olakšice - subvencije za kupovinu školskog pribora

Pojedinac je onaj koji kreira svoj put, pa ako i ima težu početnu poziciju to znači da će biti potrebno više truda, ali da će uspjeh biti slađi, pa često djeca koja su u težoj poziciji žele i trude se više, za razliku od one djece kojoj je sve na tacni dato - rekla je gostujući u emisiji E uživo, na Televiziji E, ekonomistkinja Kana Tomašević.

Nova školska godina za roditelje u Crnoj Gori znači i novi udar na kućni budžet. Iako su udžbenici za osnovce besplatni, nabavka školskog pribora, ranca i drugih potrepština može koštati od nekoliko desetina pa i više od 100 eura, u zavisnosti od potreba djeteta i izbora proizvoda. 

Na pitanje koliko je danas potrebno novca za opremanje djaka, Tomašević kaže da se mnogo stvari promijenilo u odnosu na prethodne godine, pa među dobrim stvarima izdvaja to što su neke opštine obezbjedile udžbenike, ne samo đacima prvacima, nego za sve osnovce. Ponosna je, ističe ona, što dolazi sa Cetinja koje je među prvima obezbijedila knjige osnovcima.

Podsjeća da je kroz Zakon o osnovnom obrazovanju i vaspitanju dala tu obavezu svim ostalim opštinama, pa je to veliko olakšanje u smislu nabavke knjiga, a u nekim opštinama postoje i dodatne olakšice-subvencije za kupovinu školskog pribora, što, dodaje ona, ranije nije bio slučaj.

- Znamo da su knjige i školski pribor najveći trošak kad je u pitanju polazak u školu, tako da sam ponosna što dolazim iz grada koji je to obezbijedio osnovcima, a pokrenut je isto jedan jako lijep projekt obezbjeđivanja užine za sve osnovce na teritorije Prijestonice Cetinje, u saradnji sa crnogorskom porodicom iz Berlina, koja zaista puno pomaže državi i generalno se dosta bave humanitarnim radom. Isto tako ima organizovan prevoz za đake koji uče van teritorije Cetinja, za đake iz seoskih škola, tako da su na taj način neke stvari olakšane - rekla je Tomašević.

Društvene mreže su uzele maha, podsjeća Tomašević, a djeca se trude da isprate sve što se dešava na društvenim mrežama, pa nejednakost često dolazi do izražaja i osjećaj pritiska kod roditelja, dodaje ona, da obezbjede djeci sve što je neohodnhodno, da se ne bi izdvajala po nečemu što nemaju.

- Djeca su surova prema onima koji imaju manje, ali smatram da je to ipak nešto što nose iz kuće, jer previše su mali da bi bili toliko upućeni u te stvari i da bi znali šta je to što je u trendu i što je najnovije i da bi znali kakvi treba da budu. Imali smo situacije da su postojala nekakva elitna odjeljenja, ili nešto slično, što u moje vrijeme nije postojalo. Mislim da je veliki pritisak na roditelje, ali isto tako smatram da je u suštini najbitnije da si dobar čovjek, a ako si dobar čovjek onda ćeš biti dobar i u svemu ostalome što radiš i neka nam to bude neka polazna osnova - zaključila je Tomašević.