Više državno tužilaštvo u Podgorici saslušaće danas M.M, trećeg uhapšenog koji se dovodi u vezu sa ubistvom Cetinjana Petra Lipovine i Žarka Pejakovića, rečeno je Portalu ETV iz tog Tužilaštva. Prethodno je zbog ovog zločina viša državna tužiteljka Ana Kalezić odredila zadržavanje do 72 sata Aleksandru Daciću i prvobitno uhapšenom Savu Kaluđeroviću. &nbsp;Kaluđeroviću je juče određen i pritvor do 30 dana. <div class="embed-block"><div><div style="left: 0; width: 100%; height: 0; position: relative; padding-bottom: 62.2735%; padding-top: 120px;"><iframe src="//cdn.iframe.ly/api/iframe?app=1&url=https%3A%2F%2Fetv.me%2Fhronika%2Fosumnjiceni-u-slucaju-ubistva-lipovine-i-pejakovica-na-saslusanju-u-visem-drzavnom-tuzilastvu&key=87ca3314a9fa775b5c3a7726100694b0" style="top: 0; left: 0; width: 100%; height: 100%; position: absolute; border: 0;" allowfullscreen></iframe></div></div></div> - Na saslušanje će u Tužilaštvo danas u 10 sati biti priveden M.M. - rečeno nam je iz Višeg tužilaštva, neposredno uoči privođenja osumnjičenog.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20241112101136_dcace15bcf7414f0a8bb43291adb058e05f619ea9464931129a563a6302e93d5.jpg" data-media-id="editor_1" data-image-id="20241112101136_dcace15bcf7414f0a8bb43291adb058e05f619ea9464931129a563a6302e93d5" data-rendition-name="original" width="520" height="386" loading="lazy" alt="Privođenje osumnjičenog u Tužilaštvo"> </figure>  Lipovina i Pejaković ubijeni su 6. novembra oko 15:20 sati, kada su maskirani napadači iz automatskog oružja ispalili više od 30 metaka u vozilo u kojem su se nalazili. Podsjećamo, vršilac dužnosti pomoćnika direktora Sektora za borbu protiv kriminala Lazar Šćepanović saopštio je sinoć u emisiji "Naglas" na Televiziji Crne Gore da su uhapšene dvije osobe koje se dovode u vezu sa ovim zločinom.&nbsp; Kako je kazao, a prenosi Portal Javnog servisa, jedna osoba je učestvovala neposredno u ubistvu, a druga osoba je pomagala. - Slijedi krivična prijava. Nakon pet dana uspjeli smo da razriješimo ovaj slučaj i to nadljudskim naporima. To je slučaj koji je uznemirio građane, a kriminalne grupe su pokazale bezobzirnost usred bijela dana. Preko 30 projektila je ispaljeno. Više detalja ne mogu saopštiti, a sveobuhvatni epilog biće nakon policijskih i tužilačkih aktivnosti - rekao je Šćepanović.&nbsp; Ovo krivično djelo, prema njegovim riječima, karakteriše i inostrani element. - Ubistvo usred bijela dana me i te kako zabrinjava, a policija čini sve da neutrališe organizovane kriminalne grupe - uvjerava Ščepanović.&nbsp;

Tamara Klikovac

original

viewImage

baseImage

610x380

500x500

400x240

400x203

thumbnail

Tužilac danas saslušava trećeg uhapšenog zbog ubistva Lipovine i Pejakovića, Dacić zadržan, Kaluđeroviću pritvor

Političko djelo Vidoja Žarkovića ugrađeno je u temelje Crne Gore. Bolje je što ne vidi ponovna nasrtanja na državnost i na crnogorski nacionalni identitet sa istih pozicija sa kojih se krenulo na rušenje Jugoslavije, ocijenio je ugledni kosovski advokat i nekadašnji visoki državni funkcioner iz doba Jugoslavije Azem Vlasi.
Vlasi, koji trenutno boravi u Sjedinjenim Američkim Državama, obratio se pismom Međunarodnom simpozijumu posvećenom životu i djelu Vidoja Žarkovića.
- Kao i vi, imao bih šta da kažem o Vidoju Žarkoviću. Poznavali smo se, a od 1986. do 1988, smo bili članovi Predsjedništva CK SKJ i blisko sarađivali. Po mnogim pitanjima tog burnog vremena dijelili smo slična &nbsp;mišljenja i stavove. Vidoje Žarković je bio političar i državnik jugoslavenskog formata uz to uvijek odan i u službi svojoj Crnoj Gori. Mislili smo da Jugoslavija može opstati kao zajednica ravnopravnih naroda i federalnih &nbsp;jedinica. Vidoje je vjerovao da je to na dobrobit Crne Gore, ja sam vjerovao da je to na dobrobit Kosova, zapravo smo bili uvjereni da je to za dobrobit svih nas zajedno. Međutim, doživjeli smo isto razočarenje - naveo je Vlasi u pismu.
Vlasi dodaje da se nad Jugoslavijom tada nadvila tamna avet velikosrpskog klero-nacionalizma.&nbsp;
- Kad se sa tih pozicija nasrnulo na Kosovo, drugi su još vjerovali da će te mračne snage stati na tome. Komandna struktura JNA kao zajedničke vojske u kojoj su služili mladići iz svih krajeva zemlje svrstala se uz rušitelje SFRJ, uz agresivni velikosrpski nacionalizam - naveo je on u pismu.&nbsp;
Tako je, konstuje Vlasi, raspad Jugoslavije postao neminovan uz velike žrtve i tragedije, a ne civilizacijski i dogovorno. Vidoje Žarković je, ističe on, bio duboko razočaran zbog toga. &nbsp;
- O tome je javno progovorio. Njegova Crna Gora je obnovila nezavisnost. Vidoje, nažalost, to nije dočekao. Ali u njene temelje ugrađeno je i njegovo političko djelo. Ponovna nasrtanja na državnost Crne Gore i na crnogorski nacionalni identitet sa istih pozicija sa kojih se krenulo na rušenje Jugoslavije, kojim sada svjedočimo, bolje je što ne vidi. No, uprkos tome, vjerujem, opstaće Crna Gora na dobrobit crnogorskog i svih drugih naroda i građana koji tu žive - poručio je Vlasi.

Portal ETV

Vlasi: Političko djelo Vidoja Žarkovića ugrađeno je u temelje Crne Gore

Ljudi poput Vidoja Žarkovića Crnoj Gori potrebniji su sada možda više nego ikada u njenoj modernoj istoriji. U situaciji kada imamo brutalne nasrtaje na državne institucije i lokalne samouprave, koje su pod snažnim političkim i finansijskim uticajem drugih država i njihovih autokratskih režima, i koji su se &nbsp;usudili da pokušaju da izvrše restauraciju davno poraženih političkih programa i ideologija, u kojima Crnu Goru ne gledaju kao državu nego je posmatraju isključivo kao teritoriju, negirajući njeno autentično nacionalno biće i sadržaje što &nbsp;je nepobitna karakteristika Crne Gore vjekovima, ocijenio je bivši predsjednik Hrvatske Stjepan Mesić.
U Podgorici je danas održan Međunarodni simpozijum „Vidoje Žarković, život i djelo“, a kako nije mogao prisustvovati događaju, Mesić je uputio pismo koje je pročitano na skupu.
- Veseli me, da se organizuje današnji simpozijum, jer bez podsjećanja na istoriju, posebno na ljude, koji su je obilježili u najpozitivnijem značenju te riječi - naveo je Mesić u pismu.
Mesić je istakao da je Vidoje Žarković bio sinonim jednom vremena. To je, kako je rekao, potrebno posebno isticati i naglašavati zbog današnje situacije ne samo u Crnoj Gori nego uopšte u regiji i svijetu. &nbsp;&nbsp;
- Humanističke ideje, borba za slobodu, nezavisnost naroda, univerzalna jednakost i pravda i beskompromisna borba protiv fašizma su osobine koje su krasile Vidoja &nbsp;Žarkovića - ocijenio je Mesić.
On je konstatovao da Crna Gora proživljava najturbulentnije razdoblje od njene nezavisnosti i samostalnosti. Napadi na njenu nezavisnost i samostalnost su, smatra on, svakodnevni.
- Žele se afirmisati poražene politike i ideologije, koje su usmjerena ka samom negiranju bića Crne Gore i u suprotnosti su sa njenim temeljnim vrijednostima kao što je antifašizam, građansko društvo, multietničnost te se želi negirati postojanje crnogorske nacije. Za sve ono za šta se u svom životu i političkom djelovanju zalagao Vidoje Žarković može se uklopiti u strateška opredjeljenja Crne Gore, a to je članstvo u &nbsp;Evropskoj uniji i njena evropska perspektiva - istakao je Mesić.
Konstanta u političkom djelovanju Vidoja Žarkovića, kaže, bila je &nbsp;državotvornost, ravnopravnost, sveopšti razvoj, cjelovit i inkluzivan pristup &nbsp;ukrašen humanističkim idejama i okrenutost ka budućnosti. &nbsp;
- Zato nisam slučajno rekao da je Crnoj Gori u ovom trenutku potreban Vidoje Žarković i njegove ideje i pogledi više nego ikada. Duboko sam uvjeren da Crna Gora ima mnogo više ljudi poput Vidoja nego onih koji predstavljaju njegovu suštu suprotnost. Budimo ustrajni u stvaranju ujedinjene Evrope kao kontinente trajnog mira i dugoročne stabilnosti - poručio je Mesić.
<h2>EU zajednički dom</h2>
On je poručio da je Evropska unija naš zajednički dom, a NATO je zajednički sigurnosno-odbrambeni kišobran.&nbsp;
- Upravo to naglašavam danas, ovdje u Crnoj Gori zbog svih nasrtaja na nju i zbog toga što se žele anulirati sva ona dostignuća u proteklih nekoliko decenija, posebno njena nezavisnost i samostalnost i multietnički karakter - naglasio je Mesić.
On je poručio da je arhitektura granica u regionu završena.&nbsp;
- Niko nikada nije napao državu članicu NATO-a, a Crna Gora je članica NATO-a i duboko inkorporirana u sistem zapadnih vrijednosti i integracija. Raditi protiv Crne Gore i njenog bića je uzaludan posao. Oni neće uspjeti u svojim nakanama sve dok postoje novodobni Vidoje Žarkovići i sljedbenici njegovih nastojanja i vrijednosti u Crnoj Gori - poručio je Mesić.
<h2>Moramo se suočiti sa "redizajniranim" izazovima</h2>
Prema njegovim riječima, potreba za djelovanjem i prisutnošću međunarodne zajednice u regionu još postoji - ne samo na Kosovu, nego i u Bosni i Hercegovini.&nbsp;
- Još uvijek moramo biti spremni da se suočimo sa novim izazovima, u stvari starim izazovima, koji su redizajnirani u nove. Iako je arhitektura granica u regionu završena proglašenjem nezavisnosti Kosova još uvijek postoje prijetnje i opasnosti od velikodržavnih projekata. Mir i stabilnost moraju biti naše demokratske svetinje, koje moraju osigurati prosperitet svih nas - ocijenio je Mesić.
Najbolji odgovor na sve izazove i prijetnje je, smatra on, evroatlantska perspektiva zemalja regije.&nbsp;

Mesić: Afirmišu se ideologije usmjerene ka negiranju bića CG, više nego ikad zemlji potreban jedan Vidoje Žarković

Skup posvećen liku i djelu Vidoja Žarkovića ima i dodatnu vrijednost zbog toga što se održava u vremenu prebrzog zaborava velikih rezultata blistave pobjede nad fašizmom u Drugom svjetskom ratu. U vremenu krize ideje ujedinjene Evrope, vremenu arogantnog nasrtaja desničarskih politika i jeftinog populizma u Evropi i svijetu, što je zapljusnulo i Crnu Goru i naš region, kazao je bivši predsjednik Crne Gore Milo Đukanović. Đukanović je na Simpozijumu o Vidoju Žarkoviću, jednom od najistaknutijih Crnogoraca 20. vijeka, kazao da je Žarković sebe, još u najranijoj mladosti, uvrstio u legendarni spisak crnogorskih 13. julskih ustanika i oslobodilaca zaslužnih za uspjeh Narodonooslobodilačke borbe jugoslovenskih partizana, kao i za obnovu crnogorske države i crnogorskog nacionalnog identiteta u okviru Jugoslavije.&nbsp; Žarkovića ističe kao jednog od najzaslužnijih za ekonomski preporod, institucionalni i demokratski razvoj Crne Gore, kao i za prosperitet i afirmaciju SFRJ. - Imao sam privilegiju da kao student, član CK SKJ upoznam Vidoja Žarkovića u vremenu kada je obavljao najodgovornije partijske i državne dužnosti u Jugoslaviji i Crnoj Gori, i da iz takve blizine svjedočim njegovom samoprijegornom radu i odgovornosti. Jugoslovensko društvo je već uveliko ulazilo u duboku ekonomsku i političku krizu, ali još uvijek se nije slutio krvavi raspad zajedničke države, niti su se jasno nazirali i razumjeli procesi koji će uskoro promijeniti političku konfiguraciju evrope i svijeta. Splet okolnosti je učinio da ti procesi obilježe i kraj blistave političke karijere Vidoja Žarkovića i veoma uspješne generacije poslijeratnih političkih &nbsp;podvižnika u Crnoj Gori. &nbsp;Neposredno potom ja sam se našao u najužem partijskom, uskoro i državnom rukovodstvu Crne Gore, nakon tektonskih političkih procesa koji su se dogodili 90-tih. Takve promjene neizbježno nose osjećaj gorčine za ljude koji napuštaju političku pozornicu, ali i opomenu i razumljiv strah kod onih koji na nju tek stupaju. Posebno u ambijentu kakav je &nbsp;tradicionalno crnogorski, sklon revolucionarnim preokretima, s manjkom poštovanja prema onima koji odlaze i viškom neutemeljenog povjerenja &nbsp;prema onima koje ne poznaje i koji tek dolaze. Ambijentu koji ne pogoduje razvijanju kulture zahvalnosti čak ni prema najzaslužnijima - naveo je Đukanović u govoru. Veliki ljudi su i u odlasku veliki, a Vidoje Žarković je, ističe, jedan od najboljih primjera za to. Kako kaže, nastavio je život vođen vjerom u iste ideale koji su ga i kroz rat i u godinama mira i prosperiteta pokretali na velika pregnuća, bezrezervno posvećen dobru i napretku svoje Crne Gore, razborito sjetan zbog epiloga kakav je doživjela jugoslovenska ideja. - Mogu s ponosom reći da smo se, iako generacijski udaljeni, poslije kratkog vremena zbližili i izgradili prijateljski odnos, uz puno uzajamno uvažavanje. Nije to bilo teško, jer sam imao osjećaj da Vidoje željno isčekuje prvi nagovještaj da Crna Gora izlazi iz političkog košmara u kojem se našla zahvaljujući neodgovornim nacionalističkim politikama većih i uticajnijih u tom zlom vremenu kraja jugoslovenske države, kao i zbog &nbsp;apsolutnog neiskustva novog državnog rukovodstva da se adekvatno pozicionira u procesima koji su bili generisani krupnim geopolitičkim promjenama, prvenstveno na evropskom kontinentu - naglasio je Đukanović. Kad je, kako ističe, vidio prvi takav signal nije se ustezao da pokaže spremnost da podrži to buđenje i otrežnjenje Crne Gore, da joj stavi na raspolaganje svo svoje ogromno političko iskustvo, da pomogne da u iskušenja, za koja je znao da ih nosi okretanje svojim nacionalnim interesima, uđemo što spremniji i da izvedemo Crnu Goru iz njih sa što manje novih ožiljaka.&nbsp; - Osjećao sam, nije pretjerano reći, neku vrstu političkog roditeljstva kojom je Vidoje zračio tada prema &nbsp;meni i svakom ko je bio akter tog zahtjevnog i rizičnog zaokreta &nbsp;u koji je Crna Gora ulazila krajem prve polovine poslednje decenije 20. vijeka - naveo je Đukanović. Čitajući knjige znamenitih Crnogoraca tih generacija, Đukanoviću nije promakla još jedna Vidojeva ljudska osobina za koju misli da je manje karakteristična za naše sunarodnike.&nbsp;  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20240911140944_b7ee3c8147c2ecb7d6f2293e86fa6db02b28976d118fdaec265c64c558e69c53.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20240911140944_b7ee3c8147c2ecb7d6f2293e86fa6db02b28976d118fdaec265c64c558e69c53" data-rendition-name="original" width="12000" height="9000" loading="lazy" alt="Simpozijum Vidoje Žarković"> </figure>  - Milovan Đilas u dnevniku, u knjizi ''Raspad i rat'' piše o susretu sa Jovom Kapićićem polovinom 1991. I o čemu bi dva Crnogorca, pa i takve veličine kakve su bili Đilas i Kapičić, kad se nadju u Beogradu mogli govoriti prije nego o Crnoj Gori. Jovo je rezignirano pričao o izdaji kao nacionalnoj crti, navodeći primjere za to. Đilas je na to reagovao opaskom: ''nadje se čovjek''... i zaključio: pa Crna Gora i jeste ''nadje se čovjek''; ti rijetki ljudi i čine sliku o Crnoj Gori, o njenom čojstvu i junaštvu. A Vidoje Žarković u svom dragocjenom ratnom dnevniku ''Stazama slobode'' demantuje oštrinu njihove kritike opisujući cijelu galeriju ličnosti iz njegovog rodnog kraja i čitave Crne Gore, onih koji su položili živote za slobodu i onih koji su imali sreću da prežive i da časno daju doprinos &nbsp;izgradnji i obnovi zemlje, sugerišući da bi svako od njih mogao biti baš taj izuzetak iz Đilasove knjige. Hoću reći, uz ostalo što je manje – više opšte poznato, Vidoje je imao širinu da razumije da su ne samo pojedinici nego i narodi i države satkani od vrlina i mana, da se u životu svih smjenjuju usponi i padovi. On je posjedovao i emitovao optimizam da se tamo gdje postoji moralna supstanca kao u Crnoj Gori, poslije posrnuća opet mora obnoviti uzlet. Da ne govorim o duboko emotivnim opisima njegovog odnosa sa majkom, rano preminulim bratom Lukom, ujacima Jevremom i Radojem Dakićem, koji otkrivaju drugačiju osjećajnost od partizanske i državničke - napomenuo je Đukanović. Đukanović je istakao da, nažalost, živimo u vremenu i u zemlji u kojoj se zaboravljaju primjeri herojstva i čestitosti ljudi kao što je bio Vidoje Žarković. - Čovjeka koji je potekao iz durmitorskog kraja gdje su, kako on piše, ljudi samo poštenja imali u izobilju, čiji je jedan đed poginuo na Skadru, a drugi kao komita. A proglašavaju se svecima četnički koljači, popovi koji su macom ubijali partizane i njihove porodice. Kao da smo, opet vjerujem privremeno, zaboravili na priče koje su bile svojevrsne lekcije o domovini, o slobodi, moralu, o čojstvu i junaštvu i o sramoti izdaje kojima se Vidoje kako piše u djetinjstvu nadahnjivao - naglasio je bivši predsjednik države. <h2>I kao dječak veliki čovjek</h2> Đukanović kaže da je Žarković i kao dječak, najmlađi borac Četvrte crnogorske proleterske brigade, i kao jedan od najistaknutijih političkih i vojnih rukovodilaca Jugoslavije, i kao bivši funkcioner nakon njenog raspada - bio veliki čovjek. - Kao 14-ogodišnjak, s puškom u ruci dok su ga tjerali da se vrati kući znao je da odbrusi i Moši Pijade i Savi Kovačeviću i Ivanu Milutinoviću i Savu Oroviću i Stani Tomašević; da odbije ponudu svog ujaka Radoja Dakića da ga pošalje na školovanje u Sovjetski Savez, iako bi, kako kaže, bio srećan da je ta ponuda došla od nekog drugog. Kako je samo aktuelno njegovo svjedočanstvo o crnogorskim podjelama u ratu čije refleksije i danas živimo. O tome kako su u Bosnu dolazili i crnogorski partizani i crnogorski četnici. Kako su i jedni i drugi nosili kape crnogorske i pjevali iste crnogorske pjesme, citirali Njegoša... ali su po svemu drugom bili dva različita svijeta - kazao je Đukanović. Kao državnik Vidoje Žarković je, ističe Đukanović, pripadao možda i najplodnijoj crnogorskoj političkoj generaciji. Naravno, kako kaže, na ruku im je išlo poslijeratno vrijeme stabilnosti i neupitnog autoriteta vlasti kojoj su pripadali.&nbsp; - No, to ne dovodi u pitanje činjenicu da je Crna Gora od 1945. do 1990, predvodjena tom generacijom ostvarila gigantski napredak u ukupnom društvenom razvoju i u značajnoj mjeri savladala ogroman jaz zaostajanja u odnosu na druge republike u &nbsp;SFRJ. To se posebno odnosi na izgradnju državnih, naučnih, akademskih, obrazovnih, zdravstvenih, kulturnih, medijskih i drugih institucija koje su doprinosile prevazilaženju teških posledica nasilničkog prisajedinjenja i državnog diskontinuiteta s kraja Prvog svjetskog rata. Bilo je to i vrijeme medjunarodne afirmacije Crne Gore i njenih prvaka. Vidoje Žarković je bio medju članovima jugoslovenskih delegacija koje je predvodio Tito u posjetama Americi, Kanadi, Velikoj Britaniji, na šestom samitu nesvrstanih u Havani, bio njegov specijalni izaslanik sa posebnim misijama u nizu zemalja - rekao je Đukanović. Ponovio je da je Žarković bio veliki kada je uzavreli nacionalizam i lutanje Crne Gore 90-tih pokušalo da sve to ospori.&nbsp; - Kao neupitnu ljudsku veličinu, rezignacija ga nije &nbsp;odvela u sukob sa Crnom Gorom. Naprotiv, sve je učinio da joj pomogne da se što brže dozove. Zbog svega toga Vidoje Žarković zaslužuje najljepše sjećanje i najdublje poštovanje njegove Crne Gore. A politička generacija kojoj je pripadao neizmjernu zahvalnost za pouzdane temelje antifašističke, gradjanske, evropske i prosperitetne Crne Gore čiju arhitekturu će nadograđivati njena nova pokoljenja - poručio je Đukanović. <h2>Na političkoj sceni incident koji će proći</h2> Đukanović je na panelu ocijenio da je Crna Gora u periodu od 1995. do 2020. godine prešla važnu dionicu emancipacije. - Mislim da je danas u Crnoj Gori više identifikacije sa evropskim sistemom nego u bilo kojoj drugoj državi na zapadnom Balkanu. &nbsp;Padovi su sastavni dio života - kazao je Đukanović. On je ocijenio da je ono što imamo na političkoj sceni incident koji će proći. - Crna Gora ima dobre antifašističke, građanske i proevropske temelje. Pokazuje sposobnost da se odupre potpuno pomahnitalom velikodržavnom nacionalizmu i imperializmu. Da se odupre površnosti zapadne politike koju je generisao monopol jedne supersile nakon kraja Hladnog rata. Crna Gra, ipak, opstaje u tom vrtlogu. Siguran sam da će smoći snage da izađe iz tog vrtloga - kazao je Đukanović.

1250x600

1084x550

Đukanović: Živimo u vremenu u kom se zaboravljaju heroji, a svecima proglašavaju četnički koljači

Udruženje Pivljana u Podgorici, Savez udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore organizuje međunarodni simpozijum „Vidoje Žarković, život i djelo“ koji će se održati sjutra u Podgorici - u hotelu Hilton sa početkom u 10 sati.
Na prvoj sesiji tematskih radova govoriće: doc. dr Dragan V. Žarković, general major Dragutin Drakić, Milan Kučan, prof. dr Živko Andrijašević, Branislava Žarković i akademik Radovan Radonjić.
Na drugoj sesiji, panel diskusiji, učestvovaće: Milan Kučan, Milo Đukanović, Radovan Radonjić...
Učesnici međunarodnog simpozijuma biće: dr Damjan Šećković, dr Adnan Prekić, Jovanka Babić, dr Tatjana Koprivica, Aleksandar Popov, dr Dragan Žarković, me Milojica Drakić, prof. dr Mirosav Doderović, prof. dr Dragutin Papović, mr Jadranka Selhamović, dr Nebojša Čagorović i Vladimir Šibalić, mr Zlatoje Martinov, akademik Goran Sekulović, Snežana Rakonjac, dr Slavko Burzanović. Učestvovaće i admiral u penziji Mihailo Žarković, prof. dr Šerbo Rastoder, akademik Zlatko Bulić, Radoš Šućur, akademik Nenad Vuković, dr Milivoj Bešlin, Vlado Keković, Marko Špadijer, akademik Blagota Eraković, Radmilo Žarković, Slavko Žarković, Jelena Marković, Milinko Bojat, Stevo Vučinić, prof. dr Husnija Kamberović, Nenad Čanak, mr Miluša Bakrač i Azem Vlasi.
Organizatori su objasnili da je cilj simpozijuma da se osvijetli život i djelo Vidoja Žarkovića, koji spada u najistaknutije političke, partijske i državne funkcionere Crne Gore i SFRJ od sredine šezdesetih do kraja osamdesetih godina dvadesetog vijeka.
- Jedan je od najmlađih učesnika NOR-a kao četrnaestogodišnjak. Član je KPJ od 1943. godine. Obavljao je najodgovornije funkcije u Vojsci, Crnoj Gori i Jugoslaviji. Pamtimo ga kao čovjeka izuzetnih ljudskih i moralnih kvaliteta koji je svoj život posvetio najhumanijim idealima čovječanstva, boreći se za slobodu, nezavisnost naroda, univerzalnu jednakost, pravdu i promociju antifašizma. Dao je značajan doprinos međunarodnom ugledu i razvoju Jugoslavije, Crne Gore i posebno njegove Pive - naveli su organizatori.
U Organizacionom odboru su: doc. dr Dragan V. Žarković, Dragan S. Žarković, Miodrag Bakrač, Radoš Šućur i akademik Zlatko Bulić.
U Naučnom odboru su: prod. Dr Radenko Pejović, akademik Nenad Vuković, akademik Zuvdija Hodžić. Prof. dr Živko Andrijašević, Slobodan Delić, doc. dr Dragan Žarković i mr Milojica Dakić.
Moderator panela biće dr Adnan Prekić, a voditeljica programa Snežana Buzan.

Međunarodni simpozijum „Vidoje Žarković, život i djelo“ sjutra u Podgorici

Mještani Botuna, koji se protive izgradnji postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda, okupili su se i jutros od 6 sati ispred gradilišta u tom mjestu, prenosi<a href="https://rtcg.me/vijesti/drustvo/816536/mjestani-botuna-i-jutros-ispred-gradilista-najavljuju-radikalne-proteste.html"> RTCG.</a>
&nbsp;Oni ne dozvoljavaju radnicima da uđu na gradilište. Najavljuju zbor građana večeras na kojem će dogovoriti dalje aktivnosti. Mještani su juče upozorili da radnici otkopavaju kancerogeni materijal iz Kombinata aluminijuma, koji je decenijama nepravilno skladišten, i poručili da neće odustati od protesta sve dok je i jedan radnik na gradilištu.
Mještanin Dimitrije Raičković je najavio večeras zbor građana na kojem će se dogovoriti o daljim koracima i mogućoj radikalizaciji protesta.
Raičković je pozvao Aleksandra Nišavića, direktora preduzeća „Vodovod i kanalizacija“,da dođe na lice mjesta, kao i nadležnu inspekciju, kako bi utvrdili da li je riječ o kancerogenom materijalu ili ne.
Mještani ne blokiraju saobraćaj, puštaju gradski prevoz, oni ne dozvoljavaju radnicima da uđu na gradilište.
Najavljuju i za sjutra ujutru ponovo protest.&nbsp;
Opština Zeta juče je pozvala Centar za ekotoksikološka ispitivanja (CETI) da bez odlaganja izađe na teren u Botun i izvrši detaljna ispitivanja nakon potvrde da se u zoni aktuelnog gradilišta vrši iskopavanje potencijalno opasnih i štetnih materija, saopšteno je iz te lokalne uprave.
Mještani Zete okupili su se i juče ujutru ispred gradilišta i poručili da okupljanje predstavljalo opomenu nadležnima i pozvali ih da ispune data obećanja.
Mještanin peđa Stojanović juče je pozvao gradonačelnika Sašu Mujovića da ispuni obećanje da se ništa neće raditi dok ne počne sanacija crvenog mulja.
Mještanin Bojan Terzić, kazao je da su u prethodnom periodu pokušavali da problem riješe na institucionalnom nivou, te da se radi o blokadi, kako radnici ne bi stigli na gradilište.
„U prethodnom periodu smo pokušavali da na institucionalnom nivou riješimo problem i zaustavimo gradilište koje je, po našem mišljenju, protivzakonito započeto.
 
Kompletan otpad od proizvodnje kombinata aluminijuma koji je decenijama nepravilno skladišten sada se ponovo otkopava. To su tzv. anode koje su sastavljene od katrana i raznih ugljjenvodonika od kojih je 90 odsto kancoregeno", naveo je Terzić.
Ministarstvo prostornog planiranja, urbanizma i državne imovine saopštilo je početkom februara da su se stekli preduslovi da se gradilište postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda u Botunu pusti u rad.
Radovi na gradilištu bili su privremeno obustavljeni zbog nepravilnosti koje su utvrđene zapisnikom građevinskog inspektora. Investitor je otklonio nepravilnosti, a dio nedostajuće dokumentacije dostavljen je nadležnim organima.
Gradnja postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda zvanično počela 30. decembra prošle godine uz protivljenje mještana Botuna.
Prema gradilišnoj tabli rok u kojem postrojenje mora biti izgrađeno je 31. maj 2028. godine.
Investitori izgradnje su Glavni grad i Vodovod, tehničku dokumentaciju radila je firma "Nik kom", a reviziju komisija za vršenje revizije projektne dokumentacije gdje je vodeći revident Goran Sekulić.
Izvođač radova je kompanija Kuzu - Alkatraš iz Turske, a stručni nadzor radi njemačka firma Fichtner GmbH &amp; Co KG.

Mještani Botuna i jutros ispred gradilišta, najavljuju radikalne proteste

U južnim i centralnim predjelima Crne Gore danas će biti pretežno sunčano, a na sjeveru promjenljivo oblačno.
&nbsp;Iz Zavoda za hidrometeorologiju i seizmologiju saopšteno je da su tokom jutra ponegdje moguće slabe padavine, prvenstveno na sjeveroistoku, a popodne se očekuje razvedravanje.&nbsp;
&nbsp;Vjetar će ujutru biti mjestimično umjeren do pojačan, sjeverni i sjeveroistočni.&nbsp;
&nbsp;Jutarnja temperatura od minus dva do devet, najviša dnevna od pet do 18 stepeni.

Danas pretežno sunčano, do 18 stepeni

Politički trenutak u Srbiji i Crnoj Gori više se ne može opisivati tehničkim jezikom “pregovaračkih poglavlja” i “reformskih dinamika”. Obe države formalno teže članstvu u Evropskoj uniji, jedna mu je naoko “na korak”, druga svetlosnim godinama daleko, ali se suštinski obe nalaze u procesu duboke političke regresije – samo sa različitim spoljnopolitičkim dekorom.
Srbija danas funkcioniše kao hibridni režim sa stabilnim autoritarnim jezgrom i već je na korak od diktature beloruskog tipa. Vlast Aleksandra Vučića i dalje održava iluziju evropskog kursa, dok paralelno “čuva” političku, bezbednosnu i energetsku zavisnost od Rusije. I te činjenice je, čini se – najzad, sada svestan i Brisel.
Naravno, teško da će, posebno posle najnovijih iskustava, nekoga u evropskoj administraciji zavarati ponude Aleksandra Vučića poput one da Srbija uđe u EU bez prava veta. Nije to ozbiljna priča za Evropu, samim tim što otvara mnogo više problema, nego što ih rešava. To je samo (još jedan) pokušaj srbijanskog predsednika da nekog koga patološki mrzi (nezavisna Crna Gora) spreči da postigne nekakav uspeh (ulazak u EU) pre Srbije, čak i kad se Srbija sama ne trudi previše da takav uspeh postigne. Sem, naravno, da zadrži više nego izdašne evropske predpristupne fondove.
Odbijanje da se uvedu sankcije Moskvi, kontinuirano opravdavanje ruske politike, kao i činjenica da se ruski ambasador u Beogradu gotovo svakodnevno oglašava o unutrašnjim pitanjima Srbije – od bezbednosti do energetike – jasno pokazuju da Moskva u Srbiji nije samo spoljni partner, već faktor unutrašnjeg odlučivanja. Javno mnenje značajno modelira proruski kadar pravilno raspoređen i po potrebi aktiviran u
svim oblastima, lojalni domaći, kao i ruski “mediji” koji su u ostatku Evrope zabranjeni. U tu jednačinu treba dodati i faktor Crkve Srbije: ona je u svakodnevnim, da kažemo – taktičkim, stvarima pod “komandom” Andrićevog venca, s kojim je vežu isti interesi i ciljevi, ali je u onom strateškom smislu ispostava, poslušnik i predradnik Crkve Rusije. Koja je, opet, u simbiozi s Kremljom, tako da ta činjenica zatvara taj perverzni političko-religijski krug.
Ispred ove koalicije zla stoje dve slabašne političke barijere. Prva je - nejaka, razjedinjena, godinama demonizovana i fizički ugrožavana srbijanska opozicija. Druga su studenti i neformalni građanski zborovi. Posle prvog šoka i nesnalaženja pred silnim narodnim protestom, srbijanski režim je uspeo da te dve grupacije međusobno konfrontira.
Studentima je nametnuo svoj sopstveni narativ (desničarenje, rusofiliju, “nedavaštvo” Kosova i druge teme iz asortimana), dok samu opoziciju odavno drži pacifikovanom i marginalizovanom zahvaljujući kreiranju “poželjne opozicije” i medijskom i banditskom spremnošću da uništi život svakom ko digne glas. To je opoziciju dugo godina navodilo na pogrešan kolosek, da igra potpuno istu igru kao vlast, iako je u tome ne može pobediti; tek nedavno je jedan deo opozicije konačno i hrabro stao iza proevropske nedvosmislene agende, ali, čini se, i dalje nedovoljno energično.
STABILNOST KAO ALIBI
S druge strane, Evropska unija na sve to reaguje kalkulantski, iako je vokabular prema srbijanskim vlastima u poslednje vreme znatno pooštren. Teško, ipak, odustaje od dugovremene politike opraštanja Srbiji zbog njene geopolitičke težine i Kosova. Usvajanje spornih tužilačkih zakona, degradacija izbornog procesa, otvorene uvrede evropskim zvaničnicima, manipulacije oko energetskih aranžmana (NIS), medijske neslobode – sve to, i još koje-šta, i dalje za srbijanski režim ne proizvodi ozbiljne političke posledice, koje bi ga ili oborile, ili definitivno gurnule “preko crte” u suprotnom smeru.
Brisel bira stabilnost i kontrolu, čak i kada to podrazumeva tolerisanje sistemskog urušavanja vladavine prava i svih evropskih vrednosti. Takva politika kratkoročno održava privid održivosti i uravnoteženosti, ali dugoročno podriva kredibilitet evropskog projekta. Jer ako se evropske vrednosti relativizuju zarad stabilnosti, onda se stabilnost pretvara u alibi za stagnaciju.
U Crnoj Gori je situacija formalno drugačija, ali suštinski jednako problematična. Ta država je najdalje odmakla u pregovorima sa EU, ali reformski proces je danas spor, selektivan i često podređen partijskim interesima.
Utisak da EU “gura” Crnu Goru ka članstvu po svaku cenu proizlazi iz strateške potrebe da politika proširenja ne doživi potpuni krah. Za održavanje slike poželjnosti ujedinjene Evrope, posebno u geopolitičkom momentu izazvanom agresijom Rusije na Ukrajinu i zaokretom u politici SAD, potrebna je makar jedna “uspešna priča”, a ona je najlakše izvodiva sa “zemljicom” veličine jednog prosečnog evropskog grada. Pritom, strateški korisnom. U tom kontekstu se često zanemaruju duboke institucionalne slabosti, politička trgovina i nedovršeni obračun sa organizovanim kriminalom. Ipak, nije ni taj stav Brisela bez jakih unutrašnjih otpora, niti je strpljenje bezgranično. Štaviše, nedavno su se čule prve gorke opomene Crnoj Gori kroz stav o “papirnim reformama”.
No, crnogorski problem ima i dodatnu dimenziju – snažan i otvoren politički uticaj Srbije i u njoj vladajuće velikosrpske i rusko-vazalne poltike. Taj uticaj se u Crnoj Gori realizuje preko političkog i medijskog bloka koji negira posebnost crnogorskog identiteta, jezika i crkve, i koji državnost Crne Gore tretira kao privremeni istorijski incident, tumačeći Crnu Goru kao “srpsku državu”. Istovremeno konstantno zakukavanje o nekakvoj “ugroženosti Srba” – što je narativ koji je obeležio i klanicu tokom raspada SFR Jugoslavije, i koji se čuje već skoro 40 godina u kontinuitetu, a bez ikakvog osnova – treba, valjda, da stvori utisak opravdanosti tih stavova i logike po kojoj su Srbi izuzeti od moralne, prekršajne i krivične odgovornosti.
Krhki međunacionalni sklad, koji je Crna Gora uspela da stvori i očuva posle početnog lutanja i strašnih grešaka tokom prvog dela rastakanja SFRJ, sada je ugrožen na dnevnom nivou, kroz uporno nametanje stavova, logike, ikonografike i dogmatske religioznosti. S pruženom rukom toj neformalnoj, ali upornoj prekograničnoj agresiji koju predvode preobučeni srbijanski radikali – dakle, isti onaj politički blok koji nosi na rukama većinsku odgovornost za raspad Jugoslavije i svu prolivenu krv – u Crnoj Gori stoje domaći kolaboracionisti (“velikosrpska iredenta”) i hipnotisana, bezidejna i nehrabra vlast, smeša onih koji ne znaju šta i kako i onih čiji kompleksi i neizlečene frustracije iz mladosti sprečavaju bilo kakvu smislenu i razumnu reakciju.
APATIJA I UDVORIŠTVO
Da ne preti katastrofom, bilo bi smešno do koje su mere crnogorski politički rukovodioci na svim nivoima ponizni pred Beogradom. Ako smemo da dodamo: i iskompleksirani Beogradom. Možda i nečime ucenjeni ili dodatno “motivisani”; najzad, za primer, još je politički aktivan – uprkos šteti koju je napravio – političar, čiji je brat u isto vreme dok je ovaj prvi bio premijer, držao privatnu kliniku u Beogradu s partnerkom tadašnje srbijanske premijerke.
U svemu tome, indikativna je uloga Srpske pravoslavne crkve, pouzdanog saveznika srbijanske vlasti i u držanju Srbije pokornom, i u ugrožavanju suvereniteta i nezavisnosti Crne Gore. Ova verska organizacija dogmatski ne priznaje postojanje većinskog naroda na tlu države u kojoj deluje kroz dve cele i delove još dve eparhije, i onima koji se izjašnjavaju kao pravoslavni Crnogorci direktno uskraćuje osnovna verska prava.
SPC je u Crnoj Gori, zahvaljujući tipu ljudi koji je bio jednako zaluđen i agresivan “komunista” kao danas “vernik”, poslednjih godina preuzela ulogu ključnog političkog aktera, neskriveno prelazeći granicu između duhovne misije i direktnog oblikovanja vlasti. Taj proces, opet, nije bio spontan, već je sistemski organizovan i podržavan iz Beograda, koji političku snagu manifestuje i uticajem na većinu crkvenih velikodostojnika.
Studentski bunt ogolio je dubinu društvene krize u Srbiji. Protesti koji su počeli kao reakcija na korupciju, nasilje i urušavanje institucija, međutim, vremenom su ideološki pomereni udesno. Umesto jasne građanske platforme, deo pokreta preuzeo je narative nacionalne ugroženosti i suverenističkog otpora Zapadu. To nije slučajno – to je rezultat dugogodišnjeg medijskog i obrazovnog oblikovanja javnosti u pravcu anti-liberalne paradigme. Što će reći – problem u Srbiji je kudikamo dublji i kompleksniji od nezadovoljstva izborom političkog pravca ili čak činjenice da zemljom vlada organizacija koja otvoreno kopira principe rada i delovanja organizovane kriminalne grupe.
U Crnoj Gori, iako je zabeležen jedan pokušaj, nema snažnog studentskog, shodno tome ni opštegrađanskog pokreta. Razlozi su višeslojni: demografsko pražnjenje, masovno iseljavanje mladih, ali i činjenica da su identitetske podele već apsorbovale društvenu energiju. Ljudi su ili politički instrumentalizovani kroz postojeće blokove i uporno potencirane nacionalne granice, ili potpuno depolitizovani. Umesto protesta, dominira apatija. Umesto principa – udvorištvo. Umesto jasnog opredeljenja ka boljitku, sposobnijoj državi i jačanju ljudskih prava – dominira politička travestitija i cirkuska galama. To je, takođe, pokazatelj duboke društvene krize, samo drugačije usmerene i ponekad zamaskirane.
Pa, da zaključimo. Srbija (i) danas formalno balansira između Brisela i Moskve, ali politički komfor pronalazi u autoritarnim obrascima, čime faktički manifestuje da je mnogo bliža ruskom modelu nego evropskom. Crna Gora balansira između evropske perspektive i unutrašnje borbe za očuvanje sopstvene državne i identitetske posebnosti. U obe države institucije su slabije od političkih, verskih i bezbednosnih centara moći.
Ključno pitanje više nije ko je formalno bliži EU, već ko je spremniji da raskine sa praksama koje Evropu svode na deklaraciju. Bez jasnog razdvajanja države i Crkve, bez odricanja od iredentističkih projekcija i bez doslednog evropskog pritiska na autoritarne devijacije – i Srbija i Crna Gora ostaće u međuprostoru, suštinski zarobljene između sopstvenih mitova i tuđih geopolitičkih interesa, čak i ako bar jedna od te dve države formalno postane deo evropske zajednice.

Između zaklinjanja i podaništva

Četiri godine nakon što je Rusija pokrenula invaziju na Ukrajinu, rat ostaje mrlja na našoj kolektivnoj savjesti i godinu za godinom svjedoci smo posljedica očiglednog kršenja međunarodnog prava, uključujući Povelju Ujedinjenih nacija, izjavio je danas generalni sekretar UN Antonio Gutereš.
Gutereš je na sjednici Savjeta bezbjednosti ukazao da je, uprkos neviđenim diplomatskim naporima, prošla godina bila najsmrtonosnija za ukrajinske civile i naveo da je od početka rata ubijeno više od 15.000 civila, a više od 41.000 je povrijeđeno.
- Pored toga, milioni su bili primorani da bježe iz svojih domova, a milionima je potrebna pomoć koja spasava živote- rekao je Gutereš i istakao da je posebno teška situacija kada su u pitanju djeca.
Prema njegovim riječima, od početka rata više od 3.200 djece je ubijeno ili povrijeđeno, a procjenjuje se da je za 2,2 miliona djece neophodna humanitarnu pomoć.
Gutereš je upozorio da borbe koje se vode predstavljaju direktan rizik za bezbjedno i sigurno funkcionisanje ukrajinskih nuklearnih postrojenja i poručio da ta nesavjesna igra nuklearnog ruleta mora odmah da se zaustavi.
- Tokom rata, Kancelarija visokog komesara za ljudska prava izvještavala je o široko rasprostranjenim kršenjima ljudskih prava – mučenju, seksualnom nasilju, pa čak i pogubljenjima ratnih zarobljenika i civilnih pritvorenika, a sva ta djela su prošla bez ikakve odgovornosti- rekao je Gutereš.
Naveo je da uslovi za postizanje mira u Ukrajini ni za koga nijesu misterija, jer on mora biti u skladu sa međunarodnim pravom, uključujući Povelju UN i relevantne rezolucije UN.
- Pored toga, mora podržati suverenitet, nezavisnost i teritorijalni integritet Ukrajine, u okviru njenih međunarodno priznatih granica. Sada je vrijeme za hitan, potpun i bezuslovan prekid vatre, što treba da bude prvi korak ka pravednom miru- kazao je Gutereš.

Tag: vidoje-zarkovic