Hrvatska, kao država članica Evropske unije, u kontinuitetu pruža stručnu i tehničku pomoć crnogorskim institucijama, naročito u oblasti bezbjednosti i vladavine prava - poručio je ambasador te države Veselko Grubišić na sastanku sa direktorom Lazarom Šćepanovićem.
On je, kako je saopšteno iz Uprave piolicije, izrazio snažnu podršku toj instituciji i Crnoj Gori na putu ka punopravnom članstvu u Evropskoj uniji.
Šćepanović i Grubišić su razgovarali o dosadašnjoj i budućoj saradnji dvije prijateljske zemlje, sa posebnim fokusom na zajedničke aktivnosti u oblasti bezbjednosti i evropskih integracija.
- Direktor Uprave policije upoznao je ambasadora da će Uprava policije preduzeti sve neophodne mjere i radnje iz svoje nadležnosti u cilju nesmetanog i bezbjednog odvijanja predstojeće fudbalske utakmice između reprezentacija Hrvatske i Crne Gore, kako bi se osiguralo da ovaj sportski događaj protekne u prijateljskoj atmosferi - naveli su u Upravi policije.
Tokom razgovora, sagovornici su ocijenili da saradnja između policijskih službi Crne Gore i Republike Hrvatske bilježi kontinuirani napredak, naročito u segmentima razmjene informacija, sprovođenja zajedničkih akcija i preduzimanja operativnih aktivnosti.
- Posebno je pozdravljena uspješna realizacija Protokola o saradnji tokom turističke sezone, u okviru koje su policijski službenici Republike Hrvatske boravili u odjeljenjima bezbjednosti Budva i Herceg Novi, u periodu od 1. jula do 1. septembra ove godine. Ova praksa razmjene službenika pokazala se kao izuzetno korisna i doprinjela je unapređenju bezbjednosnog ambijenta na crnogorskom primorju - naglasili su u UP.
Službenici Uprave policije ostvaruju, cijene oni, posebno značajnu i snažnu saradnju sa organima za sprovođenje zakona Hrvatske, u oblastima suzbijanja i borbe protiv organizovanog kriminala.
- Takođe je istaknuta uspješna saradnja u oblastima borbe protiv krijumčarenja droga, prekograničnog kriminala, pranja novca, krijumčarenja migranata, kao i razmjene informacija u cilju sprječavanja teških krivičnih djela - dodali su u Upravi policije.
Zaključeno je da obje strane ostaju posvećene jačanju međusobne saradnje u svim oblastima od zajedničkog interesa, kao i zajedničkom radu na očuvanju regionalne bezbjednosti i napretku Crne Gore na putu ka članstvu u Evropskoj uniji.

Portal ETV

original

viewImage

baseImage

610x380

500x500

400x240

400x203

1250x600

1084x550

thumbnail

Šćepanović i Grubišić: Podrška Hrvatske Upravi policije i Crnoj Gori na putu ka EU

Hrvatski ambasador u Crnoj Gori Veselko Grubišić za Antenu M je negirao nedavnu izjavu Milana Kneževića da, kako je rekao lider DNP-a, ''hrvatski ambasador ne izlazi iz crnogorskog ANB-a''.
'- Ja sam bio jedanput, mislim da sam bio šesti ili sedmi ambasador koji je došao čestitati novom direktoru. I to je to' - rekao je Grubišić.
Podsjećamo, Knežević je prije četiri dana za TV Adria rekao da ne bi volio da ANB-om upravlja hrvatski ambasador.
- Informacije koje imam je da je više on u ANB-u nego neki ljudi koji su tamo zaposleni - &nbsp;rekao je tada Knežević.
Inače, direktor ANB-a Ivica Janović primio je ambasadora Grubišića 26. juna.

Grubišić odbacio navode Milana Kneževića: Samo jednom sam bio u zgradi ANB-a

Kratka vijest objavljena u medijima u Crnoj Gori zapela nam je za oko. Portal Pobjeda izvijestio je o susretu hrvatskog veleposlanika u toj zemlji Veselka Grubišića i šefa sigurnosne službe Crne Gore, Ivice Janovića.&nbsp;
- Crna Gora i Hrvatska na svim nivoima saradnje iskazuju spremnost za unaprjeđenje bilateralnih odnosa, a sektor sigurnosti u tom smislu za obje zemlje ima esencijalnu ulogu - poručeno je sa sastanka direktora Agencije za nacionalnu sigurnost Ivice Janovića i veleposlanika Republike Hrvatske u Crnoj Gori Veselka Grubišića.
- Na toj liniji, saradnja dvije zemlje ocijenjena je vrlo dobrom, te iskazana opredijeljenost da se intenziviranjem kontakata u narednom periodu da značajniji doprinos ostvarenju zajedničkog interesa – &nbsp;sigurnijeg područja za sve građane -saopšteno je iz Kabineta direktora ANB-a.
Kako zaključuju, sugovornici su se saglasili da je evropska perspektiva Crne Gore potaknuta ispunjavanjem obaveza u poglavljima 23 i 24 te da Republika Hrvatska, kao susjed i članica EU, podupire napore Crne Gore da postane 28. članica EU do 2028. godine, objavili su mediji u Crnoj Gori.
Hrvati Crne Gore su ovaj potez hrvatskog veleposlanika Veselka Grubišića doživjeli kao novi atak na hrvatsku zajednicu u toj zemlji i čin usmjeren protiv Hrvata Crne Gore.
Naime, Ivica Janović odrekao se hrvatskog državljanstva da bi postao šef Agencije za nacionalnu bezbjednost (ANB) Crne Gore. Odreknuće od državljanstva je zahtjevan postupak, ali ako imate podršku bivšeg visokopozicioniranog agenta tajne službe, sve ide po ubrzanom postupku.
Druga osoba koja je u cijeloj priči zanimljiva Tonći Janović, brat šefa tajne službe Crne Gore. Tonći Janović je zastupnik PES-a (Pokret Evropa Sad), stranke premijera Milojka Spajića pod čijom palicom je usvojena Rezoluciju u Jasenovcu u Skupštini Crne Gore
Ta Rezolucija, usvojene na Vidovdan, 28.juna 2024., izazvala je napetost u odnosima Zagreba i Podgorice. Hrvatska je burno reagovala. Andrija Mandić, predsjednik Skupštine Crne Gore, Milan Knežević zastupnik te Aleksa Bečić, potpredsjednik Vlade Crne Gore, proglašeni persone non grata u Hrvatskoj.
Kako je na usvajanju Rezolucije o Jasenovcu glasao Janović nije nam poznato. Crnogorski mediji su tad objavili da je jedini zastupnik PES-a koji se u Skupštini usprotivio Rezoluciji, bio Miodrag Laković. Neslužbeno, Janović je bio izvan dvorana pa nije uopšte glasao, ali se o Rezoluciji nije izjašnjavao.
Tonći Janović izjašnjava se Hrvatom, a neslužbena je informacija da se, po ideji ambasadora Grubišića, želi uključiti u rad Hrvatskog narodnog vijeća te da čak pretendira na mjesto predsjednika HNV-a, najvažnije hrvatske kulturne ustanove u Crnoj Gori.
A brat mu je šef sigurnosne službe zemlje u kojoj vladajuća većina zagovara rusko-srpske interese.
Razumni ljudi se pitaju kakvu to igru, odnosno u čijem timu igra Veselko Grubišić, hrvatski veleposlanik u Crnoj Gori.

Za koji tim igra Veselko Grubišić, hrvatski ambasador u Crnoj Gori

Crna Gora i Hrvatska na svim nivoima saradnje iskazuju spremnost za unaprjeđenje bilateralnih odnosa, a sektor bezbjednosti u tom smislu za obje zemlje ima esencijalnu ulogu, poručeno je sa sastanka direktora Agencije za nacionalnu bezbjednost Ivice Janovića i ambasadora Republike Hrvatske u Crnoj Gori Veselka Grubišića, saopšteno je iz kabineta direktora ANB-a.
Na toj liniji, saradnja dvije zemlje ocijena je veoma dobrom, te iskazana opredijeljenost da se intenziviranjem kontakata u narednom periodu da značajniji doprinos ostvarenju zajedničkog interesa - sigurnijeg i bezbjednijeg regiona za sve građane.&nbsp;
- Sagovornici su se saglasili da je evropska perspektiva Crne Gore podstaknuta ispunjavanjem obaveza u poglavljima 23 i 24, te da Republika Hrvatska, kao susjed i članica EU, podupire napore Crne Gore da postane 28. članica do 2028. godine - navodi se u saopštenju.
&nbsp;

Janović primio ambasadora Republike Hrvatske u Crnoj Gori Veselka Grubišića

Građani Cetinja i danas blokiraju magistralni put Podgorica - Cetinje, u mjestu Kruševo ždrijelo. Današnja blokada traje dva sata, a počela je u 17:26 sati. Blokada je svakodnevna u znak protesta zbog dva masovna ubistva koja su se dogodila na Cetinje u vremenskom razmaku manjem od dvije i po godine. Cetinjani traže odgovornost čelnika bezbjedonosnog sektora za dvije tragedije u kojima je ubijeno 23 njihovih sugrađana.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20250610180656_33a2852121a26b4d084f7020f35a58872521ef86b571f327f0d0029350aadc9c.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20250610180656_33a2852121a26b4d084f7020f35a58872521ef86b571f327f0d0029350aadc9c" data-rendition-name="original" width="1600" height="1200" loading="lazy" alt="Kruđevo Ždrijelo"> <figcaption>Podršku Cetinjanina dao i ambasador Grubišić(Photo: Portal ETV)</figcaption> </figure>  Na današnju blokadu je naišao i hrvatski ambasador Hrvatske u Crnoj Gori Veselko Grubišić, koji je stajao sa okupljenima i pružio punu podršku. Hrvataski ambasador je ujedno detaljnije upoznat sa problemima zbog kojih se građani Cetinja svakodnevno okupljaju na Kruševom ždrijelu.

I danas blokada na Kruševom ždrijelu, Cetinjane podržao ambasador Grubišić

Evropska perpsektiva regiona je ključ stabilnosti i razvoja - ocijenjeno je na sastanku ministra vanjskih poslova Ervina Ibrahimovića sa ambasadorom Republike Hrvatske Veselkom Grubišićem.&nbsp;
Iz Ministarstva vanjskih poslova navode da je istaknuta spremnost Crne Gore da, u otvorenom dijalogu, pruži doprinos rješavanju svih pitanja iz domena bilateralnih odnosa.
- Istaknut je značaj dobrosusjedskih odnosa i regionalne saradnje koji su, kako je kazao Ibrahimović, među prioritetima vanjske politike Crne Gore i od presudne su važnosti za uspjeh ostvarenja ključnog vanjskopolitičkog cilja- članstva u Evropskoj uniji - navodi se u saopštenju.&nbsp;
Bilo je riječi o aktuelnoj dinamici u pregovaračkom procesu, Reformskoj agendi i pozitivnom Izvještaju Evropske komisije o napretku.

Ibrahimović sa Grubišićem: Evropska perpsektiva regiona ključ stabilnosti i razvoja

U pucnjavi ispred crkve u Solt Lejk Sitiju u američkoj državi Juti sinoć je dvoje ljudi ubijeno, a šestoro ranjeno, javila je policija.
Napad se dogodio na parkingu Mormonske crkve (Crkve Isusa Hrista svetaca posljednjih dana). U vrijeme incidenta desetine ljudi prisustvovalo je sahrani. Svi poginuli su odrasli.
Policija je saopštila da ne vjeruju da je napadač imao bilo šta protiv neke određene religije, a ne vjeruje ni da je oružani napad bio nasumičan.
- Ne vjerujemo da je ovo bio ciljani napad na neku vjeru ili nešto tako - rekao je šef policije Solt Lejk Sitija Brajan Red.
Sedište Mormonske crkve je u Solt Lejk Sitiju i oko polovina od 3,5 miliona stanovnika savezne države Jute su sljedbenici te vjere. Crkve poput te, kod koje se dogodio napad, nalaze se širom te države.
Mormonska crkva je u povećanoj pripravnosti od prošlog mjeseca kada je bivši marinac pucao u crkvi u saveznoj državi Mičigen, ubio četvoro ljudi i zapalio je.
FBI je ustanovio da mu je motiv bio netrpeljivost prema toj religiji.

Pucnjava u Solt Lejk Sitiju: Dvoje mrtvih, šestoro ranjeno u napadu ispred Mormonske crkve

Turski državljanin E. K. (25), koji ima privremeni boravak u Ulcinju, osuđen je na kaznu zatvora u trajanju od 20 dana zbog vožnje pod dejstvom marihuane - saopšteno je iz budvanskog Suda za prekršaje.
Njemu je, kako se navodi u saopštenju, suđeno u hitnom postupku, u kom je utvrđeno da je dana 7. januara oko 21 sat upravljao vozilom na lokalnoj saobraćajnici u Ulcinju pod dejstvom opojne droge marihuana.&nbsp;
- Uz zatvorsku kaznu na čije izdržavanje je upućen odmah po izricanju odluke, dežurna sutkinja Slađana Batjaktarević mu je izrekla i zaštitnu mjeru zabrana upravljanja vozilima na teritoriji Crne Gore u trajanju od četiri mjeseca - istaknuto je u saopštenju.

Turskom državljaninu 20 dana zatvora zbog vožnje pod dejstvom marihuane

Dok ruska agresija na Ukrajinu uskoro ulazi u petu godinu, a mirovni pregovori ne donose konkretne rezultate, dok rastu euroskepticizam i desnica i u srcu Evropske unije, čini se da evropski lideri nemaju jedinstveno rješenje za bezbjednosnu krizu koja potresa evropsko tlo. Državni vrh Poljske, koja je kroz istoriju dobro zapamtila razornu snagu ruske dominacije, opravdano strahuje da bi se, nakon Ukrajine, i ova država mogla naći na meti ruskih osvajanja. O tome kako se Poljska nosi sa provokacijama koje dolaze iz Rusije i Bjelorusije, sabotažama na državnim granicama, pojačanim antiukrajinskim raspoloženjem i mogućnošću rata u budućnosti, za Portal ETV govori profesor savremene istorije na Šleskom univerzitetu u Katovicama i specijalista za srednjoevropska pitanja i Balkan, dr Mateuš Sokulski. Poljska je ove godine izabrala novog predsjednika, Karola Navrockog, koji dolazi iz desne stranke Pravo i Pravda, dok je premijer Donald Tusk iz redova centrista. Kakvi su stavovi poljskih lidera prema spoljnopolitičkim izazovima? Građanska koalicija, koja je od 2023. godine na vlasti predvođena je premijerom Donaldom Tuskom i okuplja dominantno politički centar. Sa druge strane je trenutno opoziciona desničarska Pravo i Pravda, koja je u godinama 2015-2023. držala vlast, ali iz koje dolazi novoizabrani predsjednik. Obje stranke, kao i većina građana Poljske, iskazale su dosljednu podršku Ukrajini. Malo je drugačija situacija konkretno sa novim predsjednikom Karolom Navrockim, koji po uzoru na Donalda Trampa govori o „recipročnosti“ u spoljnjoj politici, a time i u pomoći Ukrajini. Njegov se stav međutim može objasniti time, što je na predsjedničkim izborima pobjedio i zahvaljujući glasovima najradikalnijih birača antiukrajinskog stava. Na spoljnopolitičkom planu, Poljska nastavlja da pruža snažnu podršku istočnom susjedu, a ministar spoljnih poslova Radoslav Sikorski intenzivnom diplomatskom aktivnošću promoviše prozapadnu i proukrajinsku politiku. Postali su čuveni postali njegovi govori u Ujedinjenim Nacijama u kojima je otvoreno i argumentovano kritikovao ruske predstavnike i njihovu propagandu u UN-u. Svijet proteklu godinu prati pojačana djejstva Rusije na teritorije zemalja Evropske unije, upade dronovima u vazdušni prostor evropskih država, a i evropski političari sve glasnije upozoravaju na opasnost koja prijeti iz Rusije. I Poljska se tokom prethodne godine suočila se više provokacija na njenoj teritoriji, od upada letjelica u njen vazdušni prostor do kopnenih prelazaka. Kako komentarišete bezbjednosnu situaciju u Poljskoj i raspoloženje koje vlada i kod političara i u narodu? U Poljskoj je tokom prethodne godine bilo nekoliko slučajeva sabotaže. Prvi slučajevi sabotaže počinju u proljeće 2024. godine, u tržnim centrima u Varšavi. Najveći od njih je bio veliki požar u jednom od tržnih centara, kada je izgorjela cijela jedna hala. Tom prilikom uhapšeni su počinioci kojima su izrečene kazne iako glavni organizator još uvijek nije uhapšen. Jedan od prvih slučajeva ove godine bio je ljetos, za koji se ozbiljno sumnja da je bio akt ruske sabotaže, u gradiću Zombki, blizu Varšave. Naime, u jednoj stambenoj zgradi izbio je požar za koji poljski bezbjednosni organi sumnjaju da je podmetnut po naređenju ruskih službi. Tokom napada na Ukrajinu u septembru 2025. godine u poljski vazdušni prostor doletjelo je osam dronova. Srećom, nije bilo žrtava, a ozbiljno je oštećena jedna kuća. Poljske vlasti su na ovu provokaciju reagovale ozbiljno-oboreno je svih osam dronova, a konsultovani su i NATO saveznici. Ministar spoljnih poslova Sikorski uručio je notu upozorenja otpravniku poslova ruske ambasade da Poljska neće tolerisati ovakve provokacije. Najozbiljiji slučaj sabotaže desio se u novembru 2025, kada je na željeznici između Varšave i Lublina oštećena pruga što je ozbiljno ugrozilo bezbjednost putnika. Na svu sreću i tu nije bilo žrtava. Ipak, sve ovo nam pokazuje da Rusija konstantno nastavlja svoje provokacije prema zemljama Zapadne Evrope, sa ciljem narušavanja evropskog poretka zasnovanog na demokratiji i uspostavljenog nakon završetka Hladnog rata. Poljska bilježi učestale prodore na granici sa Bjelorusijom. Možete li nam detaljnije pojasniti o čemu se tu radi? Već više godina režim Aleksandra Lukašenka, bliskog saradnika Vladimira Putina, sprovodi politiku dovođenja migranata na granicu Poljske i Bjelorusije. Ovakvi potezi vršeni su i prema baltičkim državama. Kao što su potvrdili poljski zvaničnici, mnogi migranti imaju samo ruske vize. Radi se o dovođenju ljudi, sa Kube, Bliskog Istoka, Afrike, sa globalnog juga, kojima se obećava ulazak u Evropsku uniju. Bjeloruske službe ih dovode na granicu i ostavljaju ih da sami prođu. Međutim, poljske službe im ne dozvoljavaju prelazak granice i odbijaju im ulazak. Poljske službe onemogućavaju ulazak, duž cijele granice sagrađena je ograda koja čini vrlo efikasnu prepreku za prelazak. To je odgovor na poteze Minska i Moskve. Poljska već neko vrijeme organizuje vojnu obuku i pojačava vojsku- da li to znači da mogućnost rata nije isključena? U Poljskoj se govori o potrebi vraćanja obavezne vojne obuke od koje se odustalo prije već skoro 20 godina. Odluka o tome ipak nije donesena. Čujemo mnogo upozorenja od strane raznih analitičara i političara da treba da se spremamo za rat sa Rusijom i da on u skorijoj budućnosti nije isključen. Ja bih rekao da, kao i u slučaju dalekog putovanja kolima, treba da vodimo računa o tehničkom stanju vozila. Tako i u slučaju ruskih prijetnji, zdravoumno je da se pripremamo za eventualno odbranu, ali da ne paničimo. Poljska je prilično uspješna država sa relativno jakom ekonomijom, da navedem samo da smo ušli ove godine među 20 najjačih ekonomija svijeta. Što se tiče bezbjednosti, Poljska je ozbiljno pristupila programu naoružavanja, kupujemo modernu svjetsku opremu iz SAD-a, Švedske, Koreje. Vojni analitičari govore o promišljenoj politici nabavke oružja i vojne opreme.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20250330100316_2596f75909ce981db10c24ffbbf165cb466980119a3f4ef87ca8ca78fddda15b.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20250330100316_2596f75909ce981db10c24ffbbf165cb466980119a3f4ef87ca8ca78fddda15b" data-rendition-name="original" width="3888" height="2592" loading="lazy" alt="poljska vojska"><figcaption>Ilustracija(Photo: Shutterstock)Copyright (c) 2015 De Visu/Shutterstock. No use without permission.</figcaption></figure>  Znamo šta je stav Poljske. Međutim, šta je sa ostalim srednjoevropskim državama? Vidimo da ima evropskih lidera koji su, blago rečeno, tolerantni prema Rusiji? Drugi primjeri podrške Ukrajini su baltičke države Litvanija, Letonija i Estonija, koje su žestoko iskusile decenije pripadnosti SSSR-u. Ove zemlje su prozapadno nastrojene, a zbog blizine Rusije i stalnih prijetnji pružile su od početka bezrezervnu podršku Ukrajincima. Naravno, slučajevi stava Mađarske ili u posljednje vrijeme Slovačke su drugačiji. Treba ipak imati na umu da Viktor Orban, pod čijom je vlašću Mađarska znatno ekonomski oslabila, o demokratiji da ne govorim, na predstojećim izborima vjerovatno gubi vlast. Kod Orbana međutim vidi se težnja ka reviziji granica čime bi Mađarska pripojila djelove susjednih država, međutim to se čini nemogućim. U Slovačkoj na izborima pobjedio je Robert Fico koji se protivi pomoći Ukrajini. Kao i Orban, Fico računa na korisne sporazume o isporuci gasa. U Češkoj na parlamentarnim izborima pobjedio je Andrej Babiš koji je takođe skeptičan prema pomoći Ukrajini, dok predsjednik Petr Pavel nastavlja da podržava Kijev. Navedeni slučajevi kao i uspjesi populista iz AfD-a u Njemačkoj i Narodnog fronta u Francuskoj, govore da ima naznaka da je Evropa postala malo umorena neprestanim pomaganjem Ukrajini i ugroženošću od strane Rusije. Međutim treba imati na umu da su upravo Njemačka i Francuska napravile veliki preokret u svojoj politici prema Moskvi. Obustavljeni su dugoročni programi rusko-njemačke saradnje, po kojima je Berlin dobijao jeftine sirovine. Obustavljen je veoma kontroverzan projekat Nord Stream, odnosno Sjeverni tok za gas, a francuski predsjednik aktivno pregovara o okončanju rata u Ukrajini. Vrijedi napomenuti da je Rusija, kojoj su veliki dio budžeta činili prihodi od prodaje gasa i nafte u Evropi, izgubila svoje veliko tržište. U Srednjoj Evropi sve vrijeme uprkos uspjesima populista, podrška Ukrajini ne prestaje. Iako su proruski glasovi sve jači u Evropi, ne vjerujem da će oni postati dominantni. Prema novim istraživanjima, antiukrajinsko raspoloženje u Poljskoj, koja je jedan od najpostojanijih saveznika Ukrajine, skočilo je za 100 %. Koji su, po Vama, razlozi za to? Nažalost, antiukrajinsko raspoloženje je poraslo posljedjnih godina. Tu je umnogome uticala ruska propaganda, ruski botovi i trolovi, koji su sveprisutni na internetu, na društvenim mrežama. Kao primjer navešću situaciju nakon ulaska drona u poljski vazdušni prostor u septembru, kad se odjednom pojavio veliki broj komentara, lažno optužujući Ukrajince za ulazak dronova. Ima i lažnih informacija u javnom prostoru, na primjer o tome da Ukrajinci opterećuju poljski budžet i zdravstveni sistem i da zbog toga mora duže da se čeka na usluge ljekara. Zapravo, istraživanja pokazuju nešto suprotno- ukrajinske izbjeglice koje rade u Poljskoj (od kojih je većina zaposlena) uplaćuju mnogo više u zdravstveni sistem kroz poreze nego što koriste zdravstvene usluge. Tu je i još jedna bitna stavka- da nema radnika iz Ukrajine, na građevinske usluge ili kućne poslove moralo bi da se čeka jako dugo, jer Poljska ima problem sa manjkom radne snage. Ima i još jedan razlog antiukrajinskog raspoloženja. Naime, dio poljskog društva naivno smatra da bi neka vrsta sporazuma sa Rusijom na račun Ukrajine obezbjedila dugotrajnu bezbjednost. To vam je međutim, ako pogledamo ranije navedene ciljeve Putinove Rusije, jednako kao što je tadašnji britanski premijer Nevil Čemberlen smatrao da predaja Čehoslovačke u Minhenu 1938. godine može sačuvati mir. Antiukrajinsko raspoloženje nije samo slučaj Poljske, već se rast antiukrajinskog raspoloženja bilježi u cijeloj Evropi. Dezinformacije koju Ruska federacija protura putem društvenih mreža imaju efekta, iako donekle ograničenog. Za mnoge populiste na Zapadu, Putin je oličenje snažnog vođe, a Rusija zemlja tradicionalnih vrijednosti. Ne treba zanemariti ni porast populističke politike u Evropi vezano uz problem migracija ili rasta životnih troškova.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/2025121421124_f3ac9f11dce740f7ca7f9538f6a000358ad81f0aaa29f00d8284e8eeedf061ec.jpg" data-media-id="editor_1" data-image-id="2025121421124_f3ac9f11dce740f7ca7f9538f6a000358ad81f0aaa29f00d8284e8eeedf061ec" data-rendition-name="original" width="765" height="511" loading="lazy" alt="Poljska Ukrajina"></figure>  Šta je (ratni) cilj Rusije i šta je to od čega evropski lideri strahuju? Ruska je vlast pretpostavljala da će za par dana uspjeti da osvoji Ukrajinu, uđe u Kijev i uspostavi marionetsku, prorusku vlast. Ukrajinci su uspjeli da odbrane svoju nezavisnost i teško je da se zamisli bilo kakvo potčinjavanje te države Rusiji u budućnosti. Ruski ciljevi, iako neki naivno tvrde da se samo radi o prisvajanju istočnih dijelova Ukrajine su daleko širi. Naime radi se o opovrgavanju poretka uspostavljenog padom Berlinskog zida i pokušaju da se ponovo izgradi zona uticaja u Srednjoj Evropi, te oslabi Zapad. Mislim da vrijedi da se vratimo na čuveni Dug telegram iz 1946. u kojem je Džordž Kenan, američki sekretar za spoljnu politiku objasnio sovjetsku spoljnju poilitiku kao izraz prevazilaženja unutrašnje slabosti društva, odnosno- ekspanzionizam je trebalo da služi kao odgovor na slabost države. I dan danas imamo tu situaciju. Uprkos velikim prihodima od prodaje sirovina, ruski političari nikad nijesu bili zainteresovani za modernizaciju države. Rusija nema moderne tehnologije, njen koncept velesile prilično je anahroničan. Vratiću se na Putinovu izjavu da je pad Sovjetskog Saveza najveća tragedija 20. vijeka. Zapravo, Rusija ne pristaje na prihvatanje realne situacije da su baltičke države, bivše članice SSSR-a, danas moderne, tehnološki razvijene i prosperitetne, u potpunosti evropski orjentisane. Kao apsurdne treba tretirati izjave ruskih političara kako male baltičke države sa stanovništvom od 2 do 4 miliona ugrožavaju rusku bezbjednost. Isti je slučaj sa bivšim satelitima Moskve od Baltika do Crnog mora. Agresivni potezi se primjenjuju i prema skandinavskim zemljama. Podsjetiću na incidete sa dronovima iznad aerodroma u Kopenhagenu, ali i u Norveškoj. Možemo da vidimo prijetnje, prekoračanje vazdušnog prostora, dovođenje emigranata na granice kao elemente hibridnog rata. Vrijedi da se napomene da, iako su rusko-bjeloruske vježbe „Sjever“ u septembru prošle godine trebalo da čine predstavu moći ruske vojske, one su bile znatno manje nego one iz 2021. ili 2017. godine. Putin želi da se vrati imperijalnoj politici, građenoj na nasilju, ali kao što vidimo uprkos velikim gubicima Ukrajinci se uspješno brane, a rat koji su Rusi planirali da završe za 4 dana traje već bezmalo 4 godine. Vi ste istoričar, možete li nam ukratko pojasniti poljsko-ruske odnose u prethodnom vijeku? Naše iskustvo sa ruskim imperijalizmom seže duboko dalje od XX vijeka. Međutim tek su XX vijek i boljševički prevrat 1917. godine predstavljali početak iskustva sa totalitarizmom. Poljska je u odbrambenom ratu 1919-1921. godine uspjela da sačuva svoju nezavianost. Simbol te pobjede je udarac koji je zadat boljševicima u Varšavskoj bici 1920. godine pod vođstvom Jozefa Pilsudskog. Ova se bitka broji među najvažnije u istoriji poljsko-ruskih odnosa, budući da su Lenjin i Trocki računali na širenje komunističkog uticaja i naravno računali su na prevrat u Njemačkoj. Međutim 23. avgusta 1939. sklopljen je pakt Ribentrop- Molotov, koji je odlučio o tjesnoj njemačko -sovjetskoj saradnji i rasparčavanju Srednje Evrope. SSSR i nacistička Njemačka bili su bliski saradnici sve do 22. juna 1941. Sovjetska okupacija istočnih djelova Druge Poljske Republike obilježena je represijama, uništavanjem inteligencije čiji je simbol Katinjski zločin, kada je po Staljnovom naređenju 1940. strijeljano preko 20 hiljada pripadnika poljske inteligencije raznih nacionalnosti. Uz to, Sovjeti su poslali oko 350 hiljada poljskih državljana u sklopu deportacija na Sibir i i Kazahstan, na daleki istok SSSR. Da li vidite kontinuitet u ruskoj politici nakon Drugog svjetskog rata prema zemljama Varšavskog pakta i današnjoj politici koji u Kremlju kreira Vladimir Putin? Ponoviću Putinovu izjavu da je pad SSSR-a najveća tragedija XX vijeka. Ovdje treba napomenuti da uspostavljanje komunističkih vlasti nije nailazilo na odobrenje u zemljama Istočnog Lagera, te da su Rusi, uz prisustvo i pritisak sovjetske vojske preuzimali vlast širom Srednje Evrope. Htio bih da kao primjer ovdje predstavim prilike u Poljskoj. Ulazak sovjetskih trupa 1944/1945. godine na teritoriju Poljske obilježen je nametanjem komunističke vlasti, iako je legitimna vlast postojala u Londonu, imala svoje predstavništvo u Poljskoj (Poljska podzemna država) i rukovodila Zemaljskom vojskom (Armia Krajowa) koja je uspostavljena jos 1939. kao Savez oružane borbe. Ulazak Sovjeta obilježen je represijom prema nekomunističkim strankama, građanima Poljske koji su u ratu bili u podzemnim organizacijama, prvenstveno u Zemaljskoj vojsci. Nametanje komunizma nije naišlo na odobrenje društva. Iako se režim počeo mijenjati nakon Staljinove smrti 1953. godine, a naročito nakon preloma 1956. godine, on nikad nije nailazio na stvarno prihvatanje u poljskom društvu, tu je opšte poznat pokret Solidarnost, koji je započeo iz brodogradilišta u Gdanjsku. Slična je situacija bila i u Mađarskoj, Čehoslovačkoj, za baltičke države i Ukrajinu, koje su uvučene u sam SSSR da ne govorim. Pad komunizma, i oslobođenje Poljske od te vlasti dočekani su sa velikim zadovoljstvom. Ulazak u NATO 1999. godine i u Evropsku uniju 2004. predstavljali su ostvarenje ciljeva integracije sa Zapadom. Srednja Evropa čini danas sastavni i važan dio zapadnih struktura. Ruski imperijalisti ne prihvataju prozapadnu orijentaciju tog dijela svijeta. Upravo te Putinove manipulacije, imperijalno ponašanje, namjera da se Srednja Evropa liši NATO pakta svjedoče o ruskoj želji da se vrati na podređenje Srednje Evrope politici Moskve, iako suverene odluke naroda od Talina preko Kijeva, Varšave, sve do Sofije svjedoče ili o privrženosti zapadnim vrijednostima ili o želji priključenja zapadnom svijetu, kao što je slučaj Ukrajine.

Sokulski: Cilj Rusije je da opovrgne poredak uspostavljen padom Berlinskog zida i slabeći Zapad, ponovo izgradi zonu uticaja u Srednjoj Evropi

Prosječna cijena litre bezolovnog benzina u Italiji pala je na 1,645 eura početkom godine, što je najniža cijena od 22. decembra 2022. &nbsp;
To je zbog promjene poreza od 1. januara, koja je povećala cijenu litre dizelskog goriva na 1,668 eura, prenosi SEEbiz.
&nbsp;Italijanska vlada uskladila je trošarine na benzin i dizelsko gorivo od 1. januara s uredbom EU, budući da se niža stopa za dizelsko gorivo smatrala "ekološki štetnom subvencijom" jer dizel više zagađuje okolinz od benzina, izvijestile su italijanske novine Corriere della Sera.&nbsp;
&nbsp;Mjera je uključena u zakonodavnu uredbu o reformi trošarina, koja je usvojena prije godinu kao dio poreske reforme.
&nbsp;Italija očekuje da će ove godine od reforme trošarina zaraditi gotovo 600 miliona eura, prema novinama, i oko tri milijarde eura u naredne četiri godine.
&nbsp;Prema stručnoj publikaciji Staffetta Quotidiana, Italija sada ima najvišu trošarinu u Evropi na dizelsko gorivo, dok je na benzin pala s trećeg na osmo mjesto. Od sada se za obje vrste goriva primjenjuje ista stopa trošarine, to jest 672,9 eura po hiljadu litara.&nbsp;
&nbsp;Do prošle godine dizelsko gorivo se u Italiji oporezivalo manje kako bi se pomoglo kompanijama u prometnim i proizvodnim djelatnostima koje su bile uveliko zavisne od njega.

Tag: veselko-grubisic